Wyłącznik różnicowoprądowy (RCD)

Wyłącznik różnicowoprądowy (RCD, potocznie „różnicówka”) to jedno z najważniejszych zabezpieczeń w nowoczesnej instalacji elektrycznej. Jego zadaniem jest szybkie odłączenie zasilania w chwili, gdy część prądu zaczyna „uciekać” z obwodu, na przykład przez ciało człowieka dotykającego uszkodzonego urządzenia albo przez zawilgoconą izolację.

Jak działa RCD?

RCD nieustannie porównuje prąd wpływający do obwodu przewodem fazowym z prądem wypływającym przewodem neutralnym. W sprawnej instalacji obie wartości są sobie równe. Jeżeli pojawi się różnica (prąd różnicowy) większa niż wartość znamionowa (najczęściej 30 mA dla ochrony ludzi), wyłącznik w ciągu milisekund rozłącza obwód.

Typy wyłączników różnicowoprądowych

• Typ AC: reaguje tylko na sinusoidalny prąd różnicowy przemienny; w Polsce dozwolony, ale do obwodów z elektroniką (zasilacze, LED, pralka, PV, ładowarki EV) norma wymaga co najmniej typu A.
• Typ A: dodatkowo wykrywa prąd różnicowy pulsujący stały (odbiorniki z elektroniką, np. pralki, zasilacze).
• Typ B: obejmuje także gładki prąd stały (falowniki PV, ładowarki EV, napędy).
• RCBO: RCD zintegrowany z zabezpieczeniem nadprądowym w jednym aparacie.

Pomiar RCD w protokole

Podczas badań instalacji sprawdza się prąd zadziałania oraz czas wyłączenia RCD miernikiem wielofunkcyjnym. Wynik zestawia się z wartościami znamionowymi (np. IΔn = 30 mA, czas ≤ 300 ms dla 1×IΔn). Zmierzone wartości i ocenę zapisuje się w protokole z badań instalacji.