Ciągłość przewodów ochronnych: pomiar, co potwierdza i typowe błędy

Ciągłość to pierwszy pomiar po oględzinach i ten, który najłatwiej wykonać z automatu: przyłóż sondy, zobacz małą liczbę, wpisz „OK”. A to właśnie tu zapada decyzja, czy przewód ochronny naprawdę spełnia swoją rolę, czy tylko wygląda na podłączony.

Ten pomiar potwierdza jedno: że cała droga ochronna, czyli przewody PE i połączenia wyrównawcze, jest nieprzerwana i ma na tyle małą rezystancję, żeby w razie zwarcia prąd popłynął tam, gdzie ma.

Co właściwie mierzysz

Ciągłość sprawdza się pomiarem rezystancji (pkt 6.4.3.2 PN-HD 60364-6). Mierzysz rezystancję:

• przewodów ochronnych PE, w tym przewodów ochronnych wyrównawczych,
• połączeń części przewodzących dostępnych,
• a w obwodach pierścieniowych także przewodów czynnych.

Niska rezystancja znaczy, że połączenie jest pewne. Wysoka albo brak wskazania to sygnał, że gdzieś siedzi poluzowany zacisk, urwana żyła albo skorodowane połączenie.

Czy jest jakaś wartość dopuszczalna

Tu jest najczęstsze nieporozumienie w całym pomiarze. PN-HD 60364-6 nie podaje jednej sztywnej wartości dopuszczalnej dla ciągłości. Wg wytycznych normy (pkt D.6.4.3.2) próbę uznaje się za zadowalającą, jeśli miernik potwierdza ciągłość przewodu, a zmierzona rezystancja jest spójna z jego długością i przekrojem.

Czyli nie porównujesz wyniku ze stałą liczbą. Porównujesz go z rezystancją, jakiej się spodziewasz dla tego konkretnego przewodu. Załącznik A normy podaje metodę oszacowania tej wartości z długości i przekroju żyły. Jeśli 20 metrów żyły 2,5 mm2 pokazuje 0,15 oma, trzyma się fizyki. Jeśli pokazuje 3 omy, coś jest nie tak, nawet gdyby stara ściąga mówiła „poniżej 1 oma = OK”.

Jak zmierzyć, żeby wynik był prawdziwy

• Miernikiem o odpowiednim prądzie probierczym. Przyrządy do tej próby (wg EN 61557-4) podają prąd rzędu 200 mA. Słaby prąd z multimetru potrafi przepchnąć się przez marne połączenie i pokazać ciągłość tam, gdzie realnie jej nie ma.
• Wyzeruj rezystancję przewodów pomiarowych przed pomiarem. Przy wartościach rzędu dziesiątych części oma sama sonda potrafi dodać tyle, co mierzony przewód.
• Zmierz oba bieguny, jeśli miernik to przewiduje.

Typowy błąd, na którym wykłada się pół protokołów

Najczęstszy to niezmierzenie przewodów pomiarowych. Przy ciągłości grasz o dziesiąte części oma, a same sondy potrafią mieć 0,3-0,5 oma. Bez wyzerowania każdy wynik jest zawyżony i sprawny przewód potrafi „oblać”.

Drugi klasyk to pominięcie połączeń wyrównawczych. Mierzy się PE obwodów, a o szynie wyrównawczej w łazience zapomina, choć to ona chroni, gdy ktoś dotknie naraz rury i urządzenia.

Podsumowanie

Ciągłość to nie „mała liczba = OK”. To sprawdzenie, czy droga ochronna jest cała i czy jej rezystancja pasuje do przewodu. Nie ma jednej wartości dopuszczalnej z normy, jest wynik zestawiony z długością i przekrojem. Zmierz porządnie, wyzeruj sondy i nie zapomnij o wyrównawczych.