kontakt@protosmart.pl

Uziemienie i rezystywność gruntu: dwa osobne arkusze

Badanie rezystancji uziemienia i pomiar rezystywności gruntu metodą Wennera to dwie różne tabele, dodawane przy szynie uziemiającej.

Rezystancja uziemienia i rezystywność gruntu to dwa osobne arkusze, bo to dwa różne badania. Rezystancję uziemień dodasz przy każdym elemencie, który ma uziom (tabela niżej). Rezystywność gruntu jest przy szynie uziemiającej w protokole elektrycznym i przy zwodzie w odgromowym.

Jak działa arkusz rezystancji uziemień

  1. Warunki pomiaru w nagłówku. Rodzaj uziomu, materiał, metoda pomiarowa, stan gruntu, temperatura, wilgotność i informacja o ostatnich opadach. To one decydują o wiarygodności wyniku i dlatego są częścią protokołu, a nie notatką w głowie.
  2. Punkt pomiarowy. Opis miejsca, na przykład złącze kontrolne uziomu. Symbol w kolumnie obok pozwala odnaleźć je na obiekcie.
  3. Zmierzona rezystancja. Wartość w omach, przepisana z miernika.
  4. Wartość dopuszczalna. Kolumna RE DOP. [Ω] startuje z wartością domyślną 10. Wartość, od której zaczynają nowe wiersze, zmienisz w Ustawieniach, w zakładce Pomiary, ale wierszy już wpisanych to nie ruszy.
  5. Wynik. Orzeczenie wiersza po porównaniu wartości zmierzonej z dopuszczalną. Wiersz bez odczytu ma wynik Nie badano, a wiersz z odczytem, ale z pustą kolumną RE DOP. [Ω], wynik Nie dotyczy.
Warunki pomiaru drukują się razem z wynikiem.

Gdzie znaleźć ten arkusz

To jest miejsce, w którym najłatwiej się zgubić: arkusza rezystancji uziemień nie da się dodać pod rozdzielnicą. Jest dostępny wyłącznie przy elementach, które faktycznie mają uziom.

Rodzaj protokołuElement, przy którym dodajesz arkusz
Elektrycznyszyna uziemiająca (menu plus na poziomie budynku)
Odgromowyzwód
Fotowoltaikaczęść ogólna albo falownik
Stacje ładowaniastacja ładowania

Rezystywność gruntu: drugi arkusz

Rezystywność gruntu mierzysz metodą Wennera, czyli czterema sondami wbitymi w jednakowych odstępach. W aplikacji to osobny arkusz o nazwie „Pomiar rezystywności gruntu metodą Wennera”, z własnym kompletem warunków nad tabelą: metoda pomiaru, stan gruntu, ostatnie opady, temperatura i wilgotność.

  • a [m]. Odstęp między sondami. Nowy wiersz ma 5 m.
  • R [Ω]. Rezystancja odczytana z miernika uziemienia w trybie czteroprzewodowym. Wiersz bez niej ma wynik Nie badano.
  • ρ [Ω·m]. Rezystywność, którą aplikacja liczy ze wzoru ρ = 2π · a · R. Zapisuje się w wierszu i drukuje w protokole, a ręcznie jej nie wpisujesz.
  • ρ dop. [Ω·m]. Pole opcjonalne. Bez niego wiersz ma wynik Nie dotyczy, bo pomiar jest informacyjny. Z nim wynik jest pozytywny, gdy ρ nie przekracza wartości dopuszczalnej, a negatywny, gdy ją przekracza.

Po co osobno: rezystancja uziomu mówi, jaki jest ten konkretny uziom, a rezystywność gruntu mówi, czego można się po tym gruncie spodziewać. Pierwsza rozstrzyga o wyniku badania, druga przydaje się przy projektowaniu i przy tłumaczeniu klientowi, dlaczego uziom wyszedł, jak wyszedł.

Rezystywność gruntu ma własny arkusz i własne warunki pomiaru.