Wypełnianie pomiarów: tabele, skróty i szybkie uzupełnianie

Tabela pomiarowa jest sercem protokołu. Wpisujesz w nią to, co zmierzyłeś, a resztę aplikacja liczy w trakcie pisania: wartość dopuszczalną i orzeczenie wiersza. Odchyłkę widzisz jeszcze u klienta, a nie wieczorem w domu.

Krok 1. Co jest gdzie w arkuszu

1. Warunki wspólne arkusza. Nagłówek tabeli: układ sieci, napięcie znamionowe, napięcie Uo, współczynnik k. Wpisujesz raz, obowiązują dla wszystkich wierszy.
2. Wpisujesz zmierzone wartości. W arkuszu impedancji jest to kolumna Zs. To jedyne, co przepisujesz z miernika.
3. Wartość dopuszczalna liczy się sama. Aplikacja bierze zabezpieczenie z wiersza, jego prąd i czas wyłączenia, i wylicza wartość dopuszczalną dla tego obwodu.
4. Wynik pojawia się od razu. Ostatnia kolumna pokazuje orzeczenie wiersza natychmiast po wpisaniu wartości.
5. Dodaj pomiar. Przycisk pod tabelą dokłada kolejny wiersz. Obok jest Dodaj nagłówek, którym dzielisz długą tabelę na sekcje.

Krok 2. Poruszanie się po tabeli z klawiatury

Tabelę wypełnisz bez sięgania po mysz. Gdy przejdziesz Tabem albo strzałką na pole do wpisania, edycja otwiera się sama: od razu wpisujesz wartość, bez klikania i bez Entera. Wartość zapisuje się w chwili, gdy opuszczasz komórkę.

Krok 3. Wpisywanie odczytów i tekstu

• Przecinek albo kropka. 0,45 i 0.45 to ta sama wartość, aplikacja pokaże ją z przecinkiem. Na telefonie pola liczbowe otwierają klawiaturę numeryczną.
• Myślnik znaczy „nie badano”. Jeśli odczytu świadomie nie ma, wpisz w komórce sam myślnik „-”. Na wydruku ta komórka dostaje napis „Nie badano”, a komórka pusta drukuje się jako kreska. Tak samo pusta komórka odczytu: wiersz bez odczytu dostaje wynik Nie badano, a nie negatywny ani pozytywny.
• Pusta linia nie ma wyniku. Wynik Nie badano pojawia się, gdy wiadomo, czego wiersz dotyczy: ma symbol, nazwę obwodu albo wybrane zabezpieczenie. Wiersz bez żadnej z tych rzeczy nie dostaje plakietki wyniku, bo jest po prostu pustą linią.
• Zero nie wszędzie jest odczytem. W ciągłości przewodów ochronnych 0,00 Ω to prawidłowy wynik i aplikacja go ocenia. W impedancji pętli zwarcia zero oznacza brak odczytu, bo sprawny obwód nie ma zerowej impedancji.
• Odczyt spoza zakresu miernika. W rezystancji izolacji wpisujesz to, co pokazuje miernik, razem ze znakiem, na przykład „>999”. Taki odczyt liczy się jak zwykła wartość: „>999” przy wartości dopuszczalnej 1 MΩ daje wynik pozytywny. Gdy ze znaku nie da się rozstrzygnąć, po której stronie progu leży wynik, na przykład „>0,5” przy progu 1 MΩ, wiersz dostaje Nie dotyczy.
• Wielka litera na początku. W nazwach i symbolach pierwsza litera zmienia się na wielką, więc „f1” zapisze się jako „F1”. W listach z oznaczeniami technicznymi, czyli przy wkładkach i wyłącznikach różnicowoprądowych, wielkość liter zostaje taka, jak wpiszesz, żeby „gG” nie zmieniło się w „GG”.
• Kolumny liczone przez aplikację. Prąd wyłączający, prąd zwarciowy, wartość dopuszczalna i podobne kolumny aplikacja wypełnia na podstawie reszty wiersza. Ręcznie ich nie wpiszesz, zmieniają się razem z wartościami, z których wynikają.
• „nd.” w komórce. Ta kolumna nie dotyczy tego wiersza. Przykład: w arkuszu impedancji dla układu TT wybierasz jako zabezpieczenie wyłącznik różnicowoprądowy, więc kolumny zabezpieczenia nadprądowego i czasu wyłączenia pokazują „nd.”. Takiej komórki nie wypełnisz, a na wydruku stoi w niej „Nie dotyczy”.

Krok 4. Trzy rodzaje list wyboru

Komórka ze strzałką w dół otwiera listę. Listy wyglądają podobnie, ale działają na trzy sposoby, zależnie od tego, czy do pola wolno wpisać własny tekst.

Nazwa obwodu: pierwszy wybór do pola, drugi do wiersza

Na liście z własnym tekstem pierwszy wybór nie wstawia pozycji do wiersza, tylko przenosi ją do pola wyszukiwania u góry listy. Tak jest celowo, bo gotową nazwę często trzeba uzupełnić o szczegół z tego obiektu. Przykład: wybierasz z listy „Gniazda kuchnia”, dopisujesz „blat” i dopiero wtedy wstawiasz do wiersza „Gniazda kuchnia blat”.

1. Wybierz pozycję. Kliknij ją albo podświetl strzałkami i naciśnij Enter. Nazwa pojawi się w polu wyszukiwania.
2. Popraw, jeśli trzeba. Dopisz albo zmień fragment nazwy.
3. Wstaw do wiersza. Naciśnij Enter jeszcze raz. Tab też wstawia to, co stoi w polu, i od razu przechodzi do następnej komórki. Jeśli nazwy nie zmieniałeś, możesz zamiast tego kliknąć tę samą pozycję drugi raz.

Gdy wpiszesz tekst, którego nie ma na liście, pod pozycjami pojawią się dwa przyciski:

• Szukanie po fragmentach. Słowa wpisujesz w dowolnej kolejności i bez polskich znaków: „kuch gniaz” znajdzie „Gniazda kuchnia”.
• Czyszczenie komórki. Gdy komórka ma wartość, a pole wyszukiwania jest puste, na górze listy stoi pozycja „Brak”. Klawisz Delete na otwartej liście czyści samo pole wyszukiwania, a komórkę zostawia.
• Kolejność pozycji. Częściej używane stoją wyżej. Jak to działa, opisuje artykuł Własne pozycje i podpowiedzi według liczby użyć.

Zabezpieczenie i wyłącznik różnicowoprądowy tylko z biblioteki

Do tych pól nie wpiszesz dowolnego tekstu, bo aplikacja potrzebuje z pozycji danych technicznych: przy zabezpieczeniu prądu znamionowego i charakterystyki, przy wyłączniku różnicowoprądowym prądu różnicowego i typu. Z samej nazwy nie policzyłaby wartości dopuszczalnej. Brakujące urządzenie dodajesz więc przyciskiem Dodaj nowy na dole listy: otwiera się formularz pozycji biblioteki, a po zapisaniu urządzenie od razu stoi w wierszu i czeka na liście w kolejnych protokołach.

Krok 5. Wynik wiersza: liczony, dopóki nie ustawisz go ręcznie

Kolumna Wynik liczy się od nowa przy każdej zmianie wartości, od której zależy: odczytu, zabezpieczenia, czasu wyłączenia, ciągłości PE, a w arkuszach, w których wartość dopuszczalną wpisujesz sam, także tej wartości. Niczego nie zatwierdzasz.

Wynik możesz też wybrać z listy sam. Wtedy obok plakietki pojawia się ikona ołówka z opisem „Wynik ustawiony ręcznie” i od tej chwili aplikacja tego wyniku nie rusza:

• nie przelicza go po zmianie odczytu ani zabezpieczenia,
• nie przelicza go po zmianie warunków wspólnych arkusza,
• nie zmienia go przy funkcji Wypełnij.

Powrót do liczenia automatycznego. Wybierz kreskę na samej górze listy wyników. Ołówek znika, a wynik policzy się przy najbliższej zmianie w wierszu, na przykład gdy wpiszesz odczyt jeszcze raz. Do tego czasu komórka wyniku zostaje pusta.

Uwaga zmienia wynik. Wiersz, w którym pomiar mieści się w wartości dopuszczalnej, ale ma dopisaną uwagę, dostaje wynik Uwagi zamiast Pozytywny. Wynik negatywny zostaje negatywny. Więcej w artykule Uwagi i zalecenia przy pomiarze.

Krok 6. Zmiana warunków wspólnych przelicza całą tabelę

Warunki wspólne w nagłówku arkusza dotyczą wszystkich wierszy, więc ich zmiana przelicza wszystkie wiersze naraz. Przykład: w arkuszu impedancji pętli zwarcia zmieniasz napięcie Uo, a aplikacja liczy od nowa wartość dopuszczalną i wynik w każdym wierszu. Pomija przy tym wiersze z wynikiem ustawionym ręcznie, bo te zostają takie, jak je ustawiłeś.

Krok 7. Przeciąganie wartości na kolejne wiersze

Na komputerze wartość z jednej komórki przeniesiesz na kilka wierszy naraz, tak jak w arkuszu kalkulacyjnym.

1. Kliknij komórkę z wartością. W jej prawym dolnym rogu pojawi się mały kwadrat.
2. Chwyć kwadrat i przeciągnij. W dół albo w górę, przez wiersze, które chcesz wypełnić. Przy krawędzi tabeli lista przewija się sama.
3. Puść przycisk myszy. Wartość pojawi się we wszystkich zaznaczonych wierszach, a wynik każdego z nich policzy się od nowa.

Nagłówki są pomijane, tak samo wiersze, w których dana kolumna pokazuje „nd.”. Przeciąganie działa na komputerze, na telefonie go nie ma.

Krok 8. Wiersze: dodawanie, kolejność i zaznaczanie

• Nowy wiersz. Przycisk Dodaj pomiar w stopce arkusza albo klawisz Insert dodaje wiersz na końcu tabeli, od razu z kursorem w pierwszej komórce. Nowy wiersz dostaje wartości domyślne, które ustawiasz w Ustawienia → Pomiary.
• Menu wiersza. Trzy kropki na końcu wiersza albo prawy przycisk myszy w dowolnym miejscu wiersza: Wstaw pomiar poniżej, Wstaw nagłówek poniżej, Kopiuj poniżej, Przesuń w górę, Przesuń w dół i Usuń.
• Usuwanie. Usuń w menu wiersza kasuje wiersz od razu, bez pytania. Klawisz Delete i przycisk Usuń przy zaznaczonych wierszach najpierw proszą o potwierdzenie.
• Kopia jest podświetlona. Wiersz skopiowany albo wklejony ma niebieskie tło do chwili, gdy coś w nim zmienisz. To przypomnienie, że odczyty w kopii są jeszcze z wiersza źródłowego. Podświetlenie znika też po odświeżeniu strony.
• Kolejność. Przeciągnij wiersz za uchwyt po lewej stronie albo użyj Ctrl + strzałka w górę / w dół. Skrót przesuwa aktywny wiersz, czyli ten, który ostatnio kliknąłeś; poznasz go po podświetleniu.
• Numeracja. Kolumna # liczy tylko pomiary, nagłówki numeru nie mają. Po przesunięciu wiersza numery układają się same.
• Szkic przy nagłówku. W arkuszach impedancji pętli zwarcia (TN i TT) i ciągłości przewodów ochronnych wiersz nagłówkowy ma przy nazwie ikonę pinezki: rysujesz nią szkic pomieszczenia z punktami wierszy spod tego nagłówka (od planu Business). Opisuje to Szkic pomieszczenia w arkuszu.
• Zaznaczanie. Pole wyboru przy numerze wiersza. Gdy wciśniesz przycisk myszy na polu wyboru i przeciągniesz po kolejnych, zaznaczysz cały zakres. Pole wyboru w nagłówku tabeli zaznacza wszystkie widoczne wiersze.
• Akcje dla zaznaczonych. Nad tabelą pojawia się pasek z przyciskami Wypełnij, Uwaga i zalecenie, Kopiuj i Usuń. Kopiuj ma trzy warianty: Pod ostatnim zaznaczonym, Na koniec tabeli i Do schowka. Schowek i wklejanie do innych arkuszy opisuje Kopiowanie wierszy i schowek między arkuszami.
• Wyszukiwarka. Pole nad tabelą zawęża wiersze do tych, których nazwa albo symbol zawiera wpisany tekst. Nagłówki przeszukuje po ich treści.
• Szerokość kolumn. Przeciągnij krawędź nagłówka kolumny. Dwukrotne kliknięcie dowolnej krawędzi przywraca domyślne szerokości wszystkich kolumn. Ustawienie zostaje na tym urządzeniu dla danego rodzaju arkusza. Które kolumny w ogóle widać, ustawisz w artykule Konfiguracja tabel pomiarowych.
• Pełna nazwa kolumny. Nagłówki są skrócone, żeby tabela zmieściła się na ekranie. Po najechaniu myszą na nagłówek zobaczysz pełną nazwę.

Skróty klawiaturowe

Insert, Ctrl + Q, Ctrl + D i Ctrl + strzałki działają także wtedy, gdy wpisujesz coś w komórce albo masz otwartą listę wyboru. Delete, Ctrl + C i Ctrl + V działają poza polem do wpisania: w trakcie wpisywania Ctrl + C i Ctrl + V kopiują i wklejają zwykły tekst, a Delete kasuje znaki.

Na telefonie

Na wąskim ekranie tabela zamienia się w listę kart. Karta pokazuje numer, nazwę i symbol, a kolor paska na jej brzegu odpowiada wynikowi: zielony to pozytywny, czerwony negatywny, żółty uwagi.

• Stuknięcie w kartę rozwija ją i pokazuje pola wiersza. Pola działają tak samo jak w tabeli, łącznie z listami i ręcznym wynikiem. Podwójne stuknięcie w puste miejsce karty zwija ją z powrotem.
• Przesunięcie karty w prawo kopiuje wiersz, przesunięcie w lewo usuwa go bez pytania. Rozwinięta karta nie reaguje na przesunięcie, więc przy wpisywaniu wartości niczego przypadkiem nie skasujesz.
• Zmiana kolejności. Przytrzymaj uchwyt karty przez chwilę i dopiero wtedy przeciągnij. Szybki ruch palcem przewija listę, zamiast przestawiać wiersz.
• Nowy wiersz rozwija się sam, gotowy do wpisania. Kopia zostaje zwinięta.

Uwagi, zalecenia i zdjęcia przy wierszu

Ikona dymku na końcu wiersza rozwija pod nim panel z uwagami i zaleceniami oraz z załącznikami: zdjęciami i plikami PDF, do czterech na wiersz. Wypełniony dymek oznacza, że uwaga już jest, a po najechaniu na niego myszą zobaczysz jej treść. W panelu widać też datę utworzenia i ostatniej zmiany wiersza. Szczegóły w artykułach Uwagi i zalecenia przy pomiarze oraz Zdjęcia i załączniki w protokole.

Wypełnij: wartości przykładowe

Przycisk Wypełnij nad tabelą wstawia w pola odczytów wartości losowane wokół wartości bazowej. Symboli, nazw obwodów i wybranych zabezpieczeń nie zmienia. Jeśli wartość bazowa wypada poza granicami wiersza (progiem z arkusza albo zakresem wynikającym z wybranego zabezpieczenia), aplikacja dobiera liczbę z dopuszczalnego zakresu, chyba że zaznaczysz opcję opisaną w tabeli niżej.

Ikona iskry przy pojedynczej komórce odczytu robi to samo dla jednej wartości. Na telefonie, w rozwiniętej karcie pomiaru, iskra jest osobnym przyciskiem obok pola, więc łatwo w nią trafić palcem. Wiersze z wynikiem ustawionym ręcznie zachowują swój wynik także po wypełnieniu.