Jak ProtoSmart układa dane: klient, obiekt, protokół

Zanim zaczniesz klikać, warto zrozumieć jedną rzecz: w ProtoSmart nic nie wisi w próżni. Każdy pomiar ma swój arkusz, arkusz ma swój element, element ma swój obiekt, a obiekt ma swojego klienta. Ten łańcuch decyduje o tym, jak wygląda gotowy dokument.

Klient i jego obiekty

Klient to firma albo osoba, która zamawia przegląd. Obiekt to konkretna rzecz tego klienta, którą badasz: budynek lub lokal, instalacja PV, stacja ładowania EV, magazyn energii albo zbiornik LPG. Jeden klient może mieć wiele obiektów.

1. Zakładka Obiekty klienta. Otwierasz ją w karcie klienta.
2. Dodaj obiekt klienta. Każdy obiekt opisujesz raz.
3. Parametry obiektu. Pola zależą od rodzaju obiektu: przy budynku to adres, napięcie i układ sieci, przy zbiorniku LPG numer księgi rewizyjnej UDT i pojemność. Aplikacja podstawia je w protokole i w arkuszach pomiarowych.

Protokół i jego struktura

Protokół zakładasz dla klienta i najlepiej od razu wskazujesz jego obiekt. Obiekt nie jest wymagany, ale bez niego protokół nie weźmie adresu ani parametrów z karty obiektu. W środku budujesz drzewo, które odwzorowuje obiekt: budynek, piętro, rozdzielnica. Kolejność w drzewie to kolejność rozdziałów w PDF.

1. Dodaj budynek. Przycisk nad drzewem. Pierwsza sekcja, Obiekt, powstaje sama przy zapisie protokołu, a tym przyciskiem dokładasz kolejne budynki.
2. Przycisk plus przy elemencie. Dokłada piętro, rozdzielnicę albo szynę uziemiającą.
3. Wybierz, co dodać. Menu pokazuje tylko to, co ma sens na danym poziomie.

Arkusz i pomiar

Arkusz pomiarowy podpinasz do konkretnego elementu, nie do całego protokołu. Wiersz pomiarowy należy do arkusza, a uwaga należy do wiersza. Dzięki temu w podsumowaniu widać nie tylko, że coś było nie tak, ale przy którym obwodzie.

Cały łańcuch wygląda tak: klient, obiekt, protokół, budynek, piętro, rozdzielnica, arkusz, wiersz, uwaga. Brzmi rozbudowanie, ale w praktyce klikasz to raz i przez resztę roku tylko dokładasz protokoły do gotowych klientów.